"Drodzy Czytelnicy!

Z okazji świąt Bożego Narodzenia życzę Wam wszystkiego dobrego.
Dużo zdrowia, bo te jest najważniejsze.
Dużo szczęścia, bo te się w życiu przydaje.
Spełnienia marzeń tych mniej i bardziej skrytych.
Funduszy w portfelu, bo bez tego jak wiadomo żyje się dość ciężko.
A przede wszystkim spokoju i radości w ciepłym gronie najbliższych. Mnóstwa kolorowych paczuszek pod świątecznym drzewkiem oraz tego by w tym roku po świętach nie trzeba było spalać nadmiaru kilogramów (:
Tego wszystkiego życzy Wam Mag Chaosu krupierskiego Miasta na Wodzie,"
Alruna Septim

"Życzę wszystkim naszym czytelnikom, jak i całemu Nightwood pięknych i magicznych Świąt spędzonych z najbliższymi. Obłędnych zapachów z kuchni, ciepłej atmosfery, w której zapomnicie o codziennych zmartwieniach oraz abyście znaleźli (nie tylko pod choinką) to o czym marzyliście. No i oczywiście hucznego sylwestra i wiele, wiele wspaniałych chwil w nowym roku. I pamiętajcie, ja wiem, kiedy szamiecie pierniki jak nikt nie patrzy. :>"
Adria

"Nie ma co Wam życzyć pieniądze, bo to nie one czynią człowieka szczęśliwym. Zamiast tego życzę wszystkim czytelnikom iNWD prawdziwej radości, wspaniałego przeżycia Świąt wraz z ich Magią oraz cierpliwości do znoszenia codzienności. Niech potrawy na wigilijnym stole wyjdą Wam na zdrowie, przy czym szczególnie życzę wszystkim dziewczynom, żeby wszystko poszło w wiadomo-co (:

Niech odejdą w ten piękny czas wszelkie wasze troski, abyście w pełni mogli oddać się temu wyjątkowemu czasowi. Spełnienia marzeń, Wesołych Świąt, przedniej zabawy sylwestrowej i Szczęśliwego Nowego Roku! (:" Finito 

"Kochani Czytelnicy iNWD!
Nigdy nie byłam dobra w składaniu życzeń, jednak postanowiłam coś skleić. Przede wszystkim zdrowia. Ono jest najważniejsze! Myślę, że szczęście i radość również się tu powinny znaleźć. Życzę Wam jeszcze uśmiechu nawet z najprostszej rzeczy. Wspaniałych świąt bez zmartwień i kłótni, za to z pełnymi brzuchami! Żebyście usłyszeli jak Wasze zwierzątko krzyczy, że się nim źle zajmujecie! (: Szczerze powiedziawszy, życzę Wam miłości (ale tej prawdziwej) w tych strasznych kłamliwych czasach. Niektórym również ślę pełne nadziei prośby o zakup słownika ortograficznego i ciekawej książki, coby ją przeczytali! A tak wracając... życzę Wam kochani wesołych Świąt i najlepszego Sylwestra!
Całuski!"
Rołdż ;*

"Na górze róże, na dole fiołki
Życzenia składają świąteczne aniołki
Oby prezentów nas zasypały,
za to rózgi z daleka omijały.
Karpia lepiej zostawić w spokoju,
skupiając się na świątecznym wystroju.
Niech gwiazdka świeci jasno na niebie,
obdarzając tych, co w wielkiej potrzebie.
A jeśli rozejrzysz się dookoła,

zobaczysz, że odwiedzi Cię sam Mikołaj!"

Entomologia 

Wesołych, radosnych, a przede wszystkim zdrowych Świąt Bożego Narodzenia. Odpoczywajcie w gronie rodziny, oglądajcie po raz enty Kevina i czytajcie iNightwood (już jutro świąteczny artykuł Entomologii, a 26 XII wywiad z Annik ). Z ciepłymi uściskami - Cath

"Z całego serca życzę Wam wszystkiego najlepszego z okazji Świąt
Bożego Narodzenia i Sylwestra! Wiele radości i sukcesów w życiu realnym, jak i w tym wirtualnym, smoczym.
Szczęśliwego Nowego Roku!"
~ Shining 

Pierwszy artykuł Border., która niedawno dołączyła do Ekipy iNightwood :)

Słowo wstępu:

Wiele osób pytało, jak robię ramki. Na każde zadane na ten temat oytanie odpowiadałam, że nie zamierzam wytłumaczyć komuś (załóżmy w godzinę) tego, czego uczyłam się ponad dwa

lata. Jednak ktoś mnie przekonał. W jaki sposób? To nie ważne, macie mój tutorial. Tylko nie zapomnijcie podziękować, jeśli się wam przyda. Chyba nic do powiedzenia już

nie mam... więc zacznijmy!

Po pierwsze - włączcie jakąś zajebistą muzykę. Mówię wam całkiem szczerze, że wtedy ma się większą wenę. Byle nie za głośno, bo sąsiedzi przyjdą w widłami i pochodniami. Teraz możecie uruchomić Gimpa (wersja do wyboru).

Tworzycie nowy obraz o wymiarach 550x500 (mogą być inne, ale w takich są standardowe ramki).

Wchodzicie w ramkę smoka, dla którego tworzycie tło. Wariant wyglądu, rozmiar i czcionka powinny być ustawione. Pstrykacie screena. Wklejacie screen w utworzony

wcześniej obraz i dopasowujecie go tak, żeby krawędzie tła z screena stykały się z naszym nowym tłem. Nie zaczepiacie nigdzie screena. Dajcie wtedy Warsta => Do nowej

warstwy. W ten sposób uzyskacie nową warstwę ze screenem, który pokaże nam, w którym miejscu siedzi/leży/kąpie się w w Nutelli smok.

Teraz zapisujecie gif smoka, dajecie Plik => Otwórz jako warstwy - znajdźcie lokalizację gifu i otwórzcie.

Utworzy się nowa warstwa z gifem smoka. Przesuńcie ją tak, żeby pokrywała się się gifem smoka na screenie.

W końcu możecie wybrać obrazek, którego użyjecie przy tworzeniu tła. Ja wybiorę ten

(http://fc03.deviantart.net/fs70/f/2010/242/3/3/swamp_by_blinck-d2xmqep.jpg).

Dajcie "kopiuj grafikę" czy jak tam macie w swojej przeglądarce i wklejcie do Gimpa. Postąpcie podobnie jak przy screenie - zróbcie z niego nową warstwę i umieśćcie go nad warstwą "Tło". Ukryjcie warstwę ze screenem. Widać, gdzie obecnie w ramce jest smok. Tło możecie dowolnie przesunąć, aby zmieniła się sceneria.

Czas na przekolorowanie. Pobieracie ze smoka kolory (Pobieranie kolorów, O). U mnie będą to najjaśniejszy i najciemniejszy punkt na ciele bestii. Po ich wybraniu wybieracie

opcję Gradient (L). Z trybu zwykły przestawiacie na kolor i przejeżdżacie nim, dopóki nie osiągniecie zadowalającego was efektu. Obecnie ramka wygląda tak:

Teraz czas na pasek menu! Włączcie widoczność warstwy ze screenem, wybierzcie opcję Zaznaczanie prostokątne (R) i zaznaczcie, gdzie będzie się znajdował. Możecie już

wyłączyć widoczność tej warstwy. Dajcie Zaznaczenie => Obramuj... => wpiszcie 1. Kliknijcie OK.

Wybierzcie opcję Rozjaśnianie/przyciemnianie (Shift+D) i ustawcie

rozjaśnianie i światła. Przejedźcie parę razy, dopóki pasek nie będzie dobrze wyglądał. Od was zależy, jak dalej postąpicie. Ja to zrobię po swojemu i pasek będzie

wyglądał tak:

Może jakaś tekstura? Koniecznie! Poszukajcie czegoś porządnego jak to:  

Otwórzcie jako nową warstwę, jak w przypadku otwierania gifa smoka. Ustawcie nad warstwą "Tło". Zalecam przekolorować jak wtedy, gdy robiliśmy to z tłem. Teraz w oknie

"Warstwy - Pędzle" ustawcie tryb warstwy na pokrywanie. Możecie zmienić krycie, jeśli tekstura wydaje wam się zbyt mocna.

Imię smoka w ramce nie jest koniecznie, ale jeśli wydaje się potrzebne, wybierzcie fajną czcionkę i po prostu je postawcie. W moim przypadku napiszę je ręcznie i

umiejscowię na pasku. To jest już koniec - możemy usunąć warstwę z gifem smoka i screenem, a następnie zapisać plik i świętować zwycięstwo. Jak wygląda skończona ramka?

Ja jeszcze troszkę pobawiłam się dodatkami i oto, co wyszło.

Chwalcie się swoimi tłami – jestem ciekawa, jak wam wyszły.

Pozdrawiam,

Border.

Polecam, warto zobaczyć.

Uwaga! Jedzenie i picie podczas oglądania jest wysoce niezalecane! :)

A poniżej wrzucam jeszcze dwie zapowiedzi, które pewnie nie wszyscy jeszcze widzieli.

Zapowiedź ostatnia (nowsza)

Pierwsza zapowiedź (starsza)

Redaktor Naczelna
Catherinne_

Maskotki na Mikołajki

Ten event został wymyślony przez delilah (na Hodowli: Johnny Grey ). W zamierzeniu autorki maskotki miały być wprowadzone na Halloween, jednak (ponieważ Gilfuin wprowadził event z ugryzieniami), pomysł odrzucono. Ale, jak pisze delilah:

  „Dlatego, że wiele naszych kochanych hodowców prosi o wprowadzenie maskotek, więc próbujemy dalej - tym razem na mikołajki!”

Jest to niezbyt skomplikowany, prosty event, który jednak na pewno umiliłby życie wielu Hodowców. Podczas Mikołajek każdy smok zmieniałby swój gif na smoczą maskotkę, np. taką jak tu obok.

Maskotki pozostałyby na Nightwood jeszcze przez kilka dni, aby każdy mógł się nimi nacieszyć.

Pomysł zdobył uznanie wielu graczy. Obecnie w ankiecie dołączonej do tematu ponad 200 Hodowców wypowiedziało się na tak. Część prosiła nawet o możliwość pozostawienia smoczych maskotek przez cały rok. Temat cieszy się dużą popularnością, więc kto wie, może maskotki zostaną wprowadzone już niedługo?

A to specjalnie z okazji zbliżającego się końca świata ;)

Wyprawa: Świątynia Majów
Autorką tego pomysłu jest Alice Cullenka. Jak czytamy w opisie wyprawy na Zgromadzeniu: 

Tutaj odkryjesz sekret potężnego plemienia Majów. Strzeż się ich duchów, a posiądziesz ich umiejętności i skarby. 

Świątynię tę niełatwo jednak odnaleźć, wymagany jest do tego trzeci poziom każdej z wypraw. A co nam to nowe miejsce oferuje? Oprócz podstawowych składników (srebro, oddech pustyni, srebrny piasek), wraz z wyprawą zostałyby wprowadzone nowe składniki specjalne. Byłyby to:
-często występująca biżuteria Majów. Zebranie 1000 sztuk owej biżuterii umożliwi nam zdobycie osiągnięcia „Poszukiwacz Przygód”.
Oraz rzadkie, występujące sporadycznie składniki:
-Kamień z pismem Majów. Dzięki niemu możemy wezwać starożytnych władców i uzyskać specjalne szkolenie dla naszych bestii. Smok mógłby jednak otrzymać maksymalnie 10 tychże szkoleń. Każde z nich trwałoby 60 min i podniosło wszystkie statystyki wybranego chowańca o 5 punktów. Jeden Kamień może zostać wykorzystany tylko raz.
-Chrząszcze Śmierci, które umożliwiałyby nam podniesienie lub obniżenie poziomu smoka o 25.
-Peruwiańskie zioła – gdy w Akcjach i Zdarzeniach dodamy do nich 10000 sztuk Szafirowej Wody, otrzymamy napar, który pozwoli nam na podniesienie wybranej statystyki smoka o 45 punktów.
-Kalendarz Majów – składnik ten zapewne spodobałby się wielu Hodowcom, w tym mnie. Pozwala on bowiem na obniżenie poziomu smoka do 1, ale z zachowaniem wszystkich statystyk.
Oprócz tego pojawiałaby się również znana już Hodowcom Soma.
Świątynia Majów to wyprawa, która pomogłaby nam wyhodować silnego, walecznego smoka. 

Pomysł wisi na Zgromadzeniu już dość długo, wymaga dopracowania. Ale trzeba przyznać, że idealnie pasowałby do daty: 21 grudnia 2012 roku

A skoro już mamy tak "świątecznie":

Żywioł: Smok Urodzin
Pomysłodawcą tego pomysłu jest delta3. Urodziny to dzień szczególny, więc powinny być szczególnie obchodzone, również na Nightwood. Jak pisze autor, każdy gracz wpisywałby (przy rejestracji, lub potem, w ustawieniach) swoją datę urodzin. W tym dniu jego najstarszy smok sprawiłby mu niespodziankę… i zmienił żywioł na Urodziny! Oprócz tego pojawiłaby się wówczas nowa postać – Mędrzec Urodzin. Mógłby on zamienić żywioł naszego smoka w Urodziny na stałe. Musielibyśmy jednak słono zapłacić: Mędrzec żądałby Serca Nocy, Serca Eteru, kompletu halloween’ów, czapeczki urodzinowej i kompletu urodzinowych składników. Dwa ostatnie moglibyśmy znaleźć na nowej wyprawie: w Sali urodzinowej. Czapeczka występowałaby jednak bardzo, bardzo rzadko. Jeżeli ktoś nie ma cierpliwości do zbierania składników – jest na to sposób. Można udać się do Poczciwego Staruszka (w Akcjach i Zdarzeniach). Po zapłaceniu mu 100 rubinów otrzymalibyśmy prezent urodzinowy. W paczce mogłyby się znaleźć: składniki szkoleniowe, Czapeczka, Serce Nocy, Serce Eteru, Soma i Zbroje.
Pomysł nie jest na Zgromadzeniu bardzo popularny, ale – moim zdaniem – ciekawy. Bo czy nie byłoby miło w dniu naszego święta dostać taki miły upominek?

nimfaEri

Od 1 stycznia do 11 lutego 2013 r. będzie można głosować na Smoka Roku 2012 Gazetki iNightwood. Będą w nim brać udział wszystkie smoki, które w 2012 roku otrzymały tytuł Smoka Miesiąca Gazetki iNightwood. Zwycięzca otrzyma szlachetny tytuł, miejsce na stronie głównej iNightwood do końca roku 2013 oraz link do jego smoczej ramki będzie na zawsze wpisany w pasek boczny iNWD. Dodatkowo przewidziana jest nagroda specjalna dla zwycięzcy i dwóch smoków, które po nim zbiorą najwięcej głosów.

Sponsorzy nagród poszukiwani, chętni mogą zgłaszać się na moje pw hodowlane, formowe, pisać na e-mail, GG, FB, cokolwiek… :)

Redaktor Naczelna
Catherinne_

Wywiad Rołdż z Mistrzem Gedem - mistrzem klanu Sprawiedliwi (Just).

Rołdż: Jesteście klanem, który na swoim koncie ma aż sześć osiągnięć - medali za udziały w eventach. Patrząc na to nasuwa się tylko jedna myśl: jesteście zżytym klanem. Czy tak jest naprawdę? Nie ma u Was kogoś, kto odstaje?

Mistrz Ged: Zżyty to raczej nadużycie. Jesteśmy po prostu klanem, którego członkowie poza osobistymi celami w grze, lubią powalczyć zespołowo. Stąd niezłe osiągnięcia klanowe. Gdy pojawia się event, następuje pełna mobilizacja i jakoś dajemy radę.

Rekrutacja odbywała się na podstawie: przyjaciel, biorę go? Czy jednak staracie się brać nowe osoby, nieznane wcześniej? 

Klan w sporej części składa się z członków innego klanu, gdzie też w evencie daliśmy radę. Ale atmosfera była problematyczna, więc założyliśmy własny.

Opowiesz coś o wielkanocnym evencie, podczas którego zdobyliście dwie nagrody: "Kucharz" i "Przyjaciel Kury"? Nie zdobyliście głównej nagrody, ale mimo to pewnie dobrze się bawiliście...?

Przy każdym evencie bawimy się świetnie, nawet, jeśli nie uda się zwyciężyć. Chociaż gdy uda się zwyciężyć, to na pewno satysfakcja jest większa. Szczególnie, gdy konkurencja jest duża, a zwykle taka właśnie jest.

Jaką wagę przywiązujecie do skarbca klanowego? Chcielibyście być w top najlepszych, jeśli o to chodzi?Nie przywiązujemy do skarbca żadnej wagi. Przynajmniej, dopóki nie będzie on miał znaczenia dla gry. Każdy, gdy ma taką wewnętrzną potrzebę, to coś dorzuci i tyle.

Jaka jest najważniejsza rzecz w Waszym klanie? Czym się kierujecie? Zabawą, wygraną, dominacją, nudą, a może czymś innym?

Jesteśmy zdecydowanie klanem eventowym. Poza eventami nie ma chyba dominującego tematu, rozmawiamy o wszystkim i o niczym.

Jesteście klanem aktywnym, jeśli chodzi o handel. Jest to dla Was również jakieś istotne (np. loterie na zgromadzeniu, konkury)? Czy po prostu handlujecie tak, jak inni?

Chyba jest trochę przesady z tą aktywnością na handlu. Raczej korzystamy z handlu dla doraźnych potrzeb uzupełnienia zapasów dla walczących smoków.

Organizujesz członkom jakąś rozrywkę wewnętrzną? 

Nie ma żadnych wewnętrznych konkursów. I pewnie prędko nie będzie

Mimo, że to pytanie powinno być na początku, zadam je teraz. Skąd pomysł na nazwę i opis klanu? 

Nazwa klanu oddaje nasze nastawienie zarówno do gry, jak i do życia. Brzmi mało atrakcyjnie, ale lubimy być w porządku w stosunku do siebie, innych i generalnie wszystkiego.

Jak wygląda Wasza rywalizacja z innymi klanami? 

Nie ma żadnej rywalizacji. Oczywiście w czasie eventów ktoś musi być lepszy, a ktoś gorszy, ale traktujemy to jak zabawę i utrzymujemy ciepłe stosunki z konkurencją, bo na pewno nie nazwałbym innych klanów na przykład 'wrogami'. Często są to nasi nightwoodowi przyjaciele, tyle, że z innych klanów - dzięki temu rywalizacja z nimi to czysta przyjemność.

Dziękuję za udzielenie wywiadu i życzę całemu klanowi radosnych i spokojnych świąt

Rołdż

Trwa zmienianie szaty graficznej.
Bardzo proszę o cierpliwość, zwłaszcza osoby, które zgłosiły swoje smoki do głosowania. Wszystkie dane związane z głosowaniem na Smoka Miesiąca zostały zapisane i za niedługo będzie można to kontynuować.

W imieniu całej redakcji iNightwood chciałabym Was serdecznie zaprosić do udziału w wigilijnym konkursie literackim, który przygotowaliśmy specjalnie dla Was :)

Temat z konkursem na Małej Scenie

Wszystkie informacje znajdziecie w temacie z konkursem :)

A ponieważ kolejny artykuł zostanie opublikowany dopiero za dwa dni, chciałabym Wam polecić kilka ciekawych artykułów na wolne, grudniowe wieczory.

• The Voice of Nightwood - temat miesiąca
• Kto mieszka w smoczym lesie prócz smoków? - temat miesiąca
• Nightwood, czym tak naprawdę jest nasz Nocny Las? - Paczuszka Pandory
• Wywiad Aszli z Paweto w formie dość luźnej rozmowy
• 
  
• Gwiazdozbiór smoka - Paczuszka Pandory
• Ciekawostki dotyczące samej Smoczej Wikipedii - ciekawostki z Wiki
• Paczuszki - Przeminęło z wiatrem
• Tajemnice Leśnej Galerii II - artykuł o przebiegu II edycji konkursu dla czytelników iNightwood

• 

  Redaktor Naczelna
  Catherinne_
  

  
  

Od dziś do 31 grudnia - godzina 23:59 można głosować na Smoka Grudnia. Zapraszam do udziału w ankiecie, na pasku bocznym bloga :)

Lista kandydatów:

Vespert Lonidae
Właściciel: ikre34

Vith Sah Vul
Właściciel:  Miij

Erza
Właściciel: merry26

Lahro
Właściciel: Vindex

Felucja
Właściciel: ingwar48

Wszystkim życzę powodzenia :)

Redaktor Naczelna
Catherinne_

Świątecznie jak diabli, nic tylko popaść w deprechę. Ostatni odcinek opowieści o Belcie, Genessie i Sanrae ;) 

Z nieba sypał się popiół.
Belt szedł samotnie przez to, co pozostało z Nocnego Lasu.
Drzewa o spopielonych koronach. Zwalone pnie. Jałowa ziemia. Świat spowity chmurą kurzu, która miała opaść dopiero po wielu, wielu dniach.
Czuł w sercu pustkę i tępy ból. Nic ponadto. Strach, nienawiść i gniew wypaliły się w nim do cna. Były nędznymi resztkami samych siebie, jak Nocny Las po przejściu Osser-Thanina.
Nora - kamienna warownia niegdyś stojąca w centrum matecznika - teraz była samotną bryłą wśród połamanych pni, sterczących z ziemi jak czarne zęby. Belt przystanął kilkadziesiąt kroków od bramy. Spojrzał na porośnięte mchem mury, a później przeniósł wzrok na wisior z kłem, który trzymał w zaciśniętej garści.
Postąpił krok naprzód.

Ołtarz Ofiarny.
Ukryta wśród gąszczu piramida, zwieńczona grobem, roztaczała wkoło złowrogą aurę. Może powodowała ją złowroga magia, którą pulsowało powietrze. Może Belt po prostu coś sobie wmawiał. Noc, leżące wszędzie wkoło kości ludzi i zwierząt, zacięta twarz Genessa i strach, który coraz wyraźniej malował się na twarzy Sanrae - to wszystko nie napawało go optymizmem.
- Skąd wiedziałeś? - odezwała się Stokrotka. Gdy wszyscy na nią spojrzeli, wyjaśniła: - Skąd wiedziałeś, jak dotrzeć do Ołtarza Ofiarnego? Nie mamy Starego Zwoju.
- Byłem tu kiedyś - odrzekł Geness. - Miałem zamiar przemienić Furiata w drakolicha.
- Ale...?
- Zrezygnowałem - powiedział wymijająco hodowca. Spojrzał w niebo, rozpalone łuną pożaru. - Straszne chmury.
- To dobrze - stwierdziła Sanrae.
Dziś w jej twarzy, ruchach i głosie było coś nieludzkiego. Księżyc w pełni, ukryty za chmurami, mógł wynurzyć się w każdej chwili i swym srebrnym blaskiem wywołać jej przemianę. Belt bał się tej chwili. Nie był pewien, czy Sanrae w postaci wilka jest w stanie nad sobą panować.
- Co musimy zrobić? - zagadnął Geness.
- Najpierw tam wejdziemy - odrzekła i wskazała szczyt piramidy.
- Gdzieś tu są ukryte stopnie.
Musieli obejść piramidę dwa razy, nim znaleźli schody. Belt ruszył po nich jako pierwszy. Za nim ruszyła Stokrotka. Jej pazury skrobały na kamieniach. Następnie poszedł Geness. Sanrae zamykała pochód.
- Co, kiedy dotrzemy na szczyt? - zapytał Geness.
- Piramida musi wchłonąć krew - odrzekła ochryple Sanrae.
Przez chwilę szli w milczeniu.
- Czyją krew? - spytał Belt.
Lasem wstrząsnął grzmot. Ziemia zadrżała. Czworo śmiałków zamarło w połowie wysokości piramidy.
- Co to było? - spytał Belt.
Usłyszeli potężne stąpnięcie. Później dźwięk łamanych i miażdżonych drzew.
- Nadchodzi - stwierdziła Sanrae. - Biegiem.
Pognali przed siebie, nie oglądając się. Belt pierwszy dotarł do ołtarza na szczycie trumny. Stokrotka wpadła na niego, zwalając go z nóg.
- Nic wam... - zaczął Geness, pochylając się nad nimi.
Rozległo się krótkie, ostre warknięcie. Wielki, biały wilk skoczył na Genessa, chwycił go kłami za kark i powalił na ziemię.
- Nie! - wrzasnął Belt.
Stokrotka ryknęła i natarła na wilkołaka. Zwarli się w śmiertelnym uścisku. Stokrotka pazurami rozdarła ramię Sanrae, która wściekle kłapała szczęką, próbując ją dosięgnąć. Belt chwycił wilczycę za ogon. Warknęła na niego, a Stokrotka wykorzystała okazję i zatopiła zęby w jej grzbiecie.
Sanrae skomlnęła, zwinęła się i rozprostowała jak sprężyna. Beltowi w palcach została garść kłaków. Zęby Stokrotki wyszarpały z grzbietu wilkołak strzęp mięsa, ale Sanrae zdołała dosięgnąć miękkiego podgardla smoczycy.
- NIE! - ryknął Belt, zdzierając sobie gardło.
Rzucił się na Sanrae, skoczył jej na grzbiet i oderwał od Stokrotki. Wilkołak skomlnęła i wywinęła kozła. Prawie zsunęli się po zboczu piramidy.
Belt wstał na nogi.
- Stokrotko! - zawołał.
Próbowała się podnieść, ale z gardła ciekła jej krew, a nogi gięły się bezradnie. Belt klęknął przy niej. Smoczyca położyła łeb na jego kolanach. Jej ślepia powlekała mgła, na rozwartym pysku pękały krwawe bąble, ciałem targałyskurcze. Próbowała coś powiedzieć, ale nie zdołała. Kilka kroków dalej leżało nieruchome ciało Genessa z przetrąconym karkiem.
Osser-Thanin nadchodził. Belt już go widział - ciemną, ogromną bestię, wokół której powietrze rozpalało się ogniem. Jej długie łapy miażdżyły drzewa, wygięty grzbiet wznosił wysok ponad ich korony, dwie pary gigantycznych skrzydeł rzucały cień, który zdawał się obejmować cały świat. W płaskiej, ciemnej twarzy potwora płonęły ogniki ogromnych ślepi; rozwarł szczęki i śmiał się. Powietrze wypełnił wysoki, kpiący dźwięk. Przez niego przebił się słaby głos:
- Belt...
Odwrócił się.
Księżyc znów schował się za chmurami. Sanrae, znów w postaci kobiety, leżała nieruchomo tam, gdzie upadła, zakrwawiona, w podartym ubraniu. Wyciągała do niego brudną rękę, w której ściskała swój wisior.
- Piramida musi wypić krew człowieka, smoka i białego wilka - wyszeptała. - Tak mówią proroctwa, zapisane na ścianach Nory. Tylko w ten sposób można powstrzymać Osser-Thanina.
Belt patrzył na nią. W jego sercu wzbierał gniew. Oczy wypełniały się łzami. Bezwładny łeb Stokrotki ciążył mu na kolanach.
- Mam ci wybaczyć? - spytał hodowca.
- Nie - odrzekła spokojnie Sanrae. - Masz zanieść to do Nory.
Wziął z jej ręki wisior z kłem.
- Może mam ciało kobiety - powiedziała cicho wilkołak. - Ale jestem białym wilkiem. Moja krew jest krwią wilka.
Zdołała podnieść się na klęczki. Wyjęła zza pasa kościany nóż. Dyszała ciężko. Ręka jej drżała. Belt obserwował to bez żadnych emocji.
Przebiła się nożem, wbijając go tuż pod mostek. Stęknęła cicho. Na jej twarzy pojawił się grymas, który zaraz przeszedł w nikły uśmiech.
Osser-Thanin ryknął. Porażony siłą tego dźwięku Belt zatkał uszy, zamknął oczy, chciał zniknąć ze świata. Potwór wył, ryczał i skrzeczał w nieopisanym cierpieniu. Trwało to kilka sekund, długich jak wieczność.
Później Osser-Thanin eksplodował z hukiem.
Fala ognia rozprzestrzeniła się od miejsca, gdzie zginął Niszczyciel. Obmyła podnóże piramidy, rozlała się na cały las, podpalając drzewa i poszycie. Wszystko stanęło w płomieniach. Krwawy blask rozlał się po niebie.
Belt siedział na szczycie Ołtarza Ofiarnego i czekał, aż jego świat spłonie do cna.

Wiedział, że go nie wpuszczą, ale miał tak wiele pytań, że mimo wszystko podszedł do bramy i uderzył w nią ciężką kołatką. Ze środka nikt nie odpowiedział, jednak kiedy Belt pchnął furtę, okazała się otwarta.
Wszedł na zupełnie pusty dziedziniec. Tam zatrzymał się, zmieszany.
Wisior wyślizgnął mu się z palców. Rzemiń zahaczył o jego kciuk, a kieł zaczął kołysać się kilka centymetrów nad ziemią niespiesznym, wadłowym ruchem.
Belt stał chwilę, a później odwrócił się, by odejść.
- Niech to...! - wykrzyknął na widok mężczyzny w skórzanym stroju, stojącego o krok za nim.
Cofnął się.
- Nie powinno cię tu być - powiedział wilkołak.
W odpowiedzi Belt rzucił mu kieł. Mężczyzna złapał go zgrabnie i obejrzał.
- Biała Wilczyca wykonała swoje zadanie - stwierdził.
- Wszyscy... ona też... wszyscy wiedzieliście, jak to się skończy, prawda? - spytał Belt. - Zdawaliście sobie sprawę, że to Niszczyciel zakłócił równowagę świata. Wasze proroctwa o tym mówiły. Sanrae wiedziała, że musi zginąć i zabrać ze sobą człowieka oraz smoka. To dlatego szukała hodowców. Nie chodziło jej o pomoc klanów, ale o ofiarę. - Umilkł. - Czy właśnie w tym celu się narodziła? Żeby zginąć za watahę? - Gdy mężczyzna nieznacznie skinął głową, Belt rzucił zimno: - Jej życie musiało być nędzne, prawda? Naznaczone piętnem śmierci od samego początku.
- Odejdź stąd - powiedział wilkołak. - Zanim wataha zrobi z tobą to, co powinna zrobić Biała Wilczyca.
Nie ma dla nas porozumienia, pomyślał Belt. Jesteśmy zbyt różni, my, ludzie i wy, wilki. Trudno ocenić, kto z nas jest gorszy. Ludzie ze swoim egoizmem? Wilkołaki, wierne watasze, nie wahające się poświęcić siebie i innych w imię wyższego dobra?
Ruszył z powrotem do bramy, tak jak mu kazano.
- Biała Wilczyca jest duchem Nory, nawiedzającym do miejsce od czasów pierwszego z basiorów - powiedział za jego plecami wilkołak. - Gdy wataha jest zagrożona, przyjmuje cielesną formę i rodzi się jako szczenię, by dorosnąć i wypełnić swoje przeznaczenie.
Belt nawet się nie obejrzał, przynajmniej dopóki nie wyszedł za bramę i nie przebył kiludziesięciu kroków. Później przystanął i spojrzał na Norę.
Była tam. Obserwowała go z murów. Biała Wilczyca w swojej zwierzęcej postaci. Stała na murach, doskonale widoczna w świetle dnia. Patrzyli na siebie przez chwilę. Później Belt odwrócił się gwałtownie.
To była przeszłość. Klany zapewne zachodziły w głowę, co się stało. Ktoś musiał im o tym donieść. Należało odbudować domy dla ludzi, którzy stracili wszystko. Obsadzić wypalone połacie lasu. Poczekać, aż rany w sercu zaschną i zasklepią się. Zacząć wszystko.
Od nowa.

Hrabia Cerro

EDIT: Lista smoków i ankieta pojawi się 12.12.12 r. po południu. Przepraszam za utrudnienia.

Pod tym postem zgłaszamy smoki do głosowania.

Informacje i regulamin.
Zgłaszając swoje bestie, automatycznie go akceptujecie.

Redaktor Naczelna
Catherinne_

Informacje

Równo o godzinie 18:00 pojawia się post, pod którym można zgłosić swoje chowańce do głosowania. Od 11 do 30 listopada w ankiecie będzie można głosować na jednego z pięciu smoków. Link do ramki zwycięzcy w postaci obrazka będzie na stronie bloga przez co najmniej 10 dni, a link do ramki takiego smoka - przez całe 10 MIESIĘCY na Stronie Głównej gazetki.


Jak zgłosić smoka?
Jako jedna z pierwszych pięciu osób musisz zgłosić się w komentarzu pod postem, który pojawi się o 18:00, o tytule: "Zgłoszenia do głosowania na Smoka Miesiąca". Możesz zgłosić tylko jednego smoka. Oprócz tego do 15 minut musisz wysłać mi (Catherinne_) wiadomość na PW o treści:
"Zgłosiłem smoka X do głosowania na Smoka Miesiąca" Dzięki temu będę miała pewność, że jedna osoba nie zgłosiła smoków swoich przyjaciół.

Redaktor Naczelna
Catherinne_

Tworzenie własnych, nowych pędzli

W dzisiejszej części poradnika dowiemy się, jak stworzyć nowe, niepowtarzalne pędzle. Aby dowiedzieć się nieco więcej o brushach - w jaki sposób je zainstalować, jak modyfikować właściwości, jak używać - zajrzyj do poprzednich części poradnika:
Część I - instalacja i używanie pędzli
Część II - modyfikacje i różne sposoby używania pędzli
Część III - wykorzystanie pędzli w praktyce (przykład ramki)

Zaczniemy od tworzenia prostego pędzla przy użyciu opcji Gimpa. Klikamy na narzędzie pędzel i otwieramy okno wyboru - tak, jakbyśmy chcieli zmienić rodzaj pędzla.




Następnie otwieramy dodatkowe okienko wyboru i modyfikacji pędzla i klikamy na "dodaj nowy pędzel", czyli ikonkę z czystą kartką papieru. Pojawią się nam przeróżne suwaki, dzięki którym można lekko zmodyfikować kształt pędzla - począwszy od wielkości, przez jego ostrość, symetrię i kształt.



Tutaj udało mi się stworzyć miłą, świąteczną gwiazdkę (lub czerwonoarmijną, zależnie od skojarzeń).



W polu "bez nazwy" wystarczy wpisać wybraną nazwę pędzla (ja nazwałam go po prostu "Nowy") i pędzel już pojawia się w Gimpie, nie trzeba go nigdzie zapisywać.



Punkt drugi naszego programu to tworzenie prostego pędzla, który narysujemy sami. Tworzymy nowy obraz o odpowiednich rozmiarach - im większy rozmiar obrazka, tym wyraźniejszy będzie nasz pędzel, będzie można też go powiększać bez straty ostrości. Pędzle zbyt duże zajmują jednak sporo miejsca w pamięci i program "lubi" zacinać się w trakcie używania. Optymalna wielkość to jakieś 50x50 px dla małego pędzelka, do 200x200 px dla bardziej skomplikowanych grafik. Nowy obraz powinien być stworzony w skali szarości (czyli czarno-biały) - jeśli zapomnieliśmy o tym w trakcie tworzenia (lub też następne, zwykłe obrazki otwierają się nam jako czarno-białe, zamiast kolorowe), możemy to zmienić klikając w Obraz -> Tryb -> zmiana z RGB na odcienie szarości.



Na razie zapisujemy obrazek jako format .xcf, tak żeby nie stracić żadnych informacji i żeby móc później dowolnie zmodyfikować obrazek. Sam pędzel zapiszemy w odpowiednim formacie dopiero na końcu pracy. Rysujemy proste kształty czarnym kolorem na białym tle ( w trakcie późniejszego używania stworzonego pędzla białe miejsca będą przezroczyste, a czarny wzór przybierze wybrany przez nas kolor). Na potrzeby tego poradnika stworzę coś w rodzaju kwiatka, używając narzędzia zaznaczenie okrągłe, a potem wypełniając kształty wiaderkiem. Kolejne zaznaczenia tworzę z użyciem klawisza Shift (wcisnąć i trzymać), tak, aby potem pokolorować je za jednym zamachem. Oczywiście możecie tu narysować, co się Wam podoba i co później przyda się przy tworzeniu ramek.




Po skończeniu obrazka zapisujemy kopię w formacie .gbr (czyli Gimp brushes). Określamy odstęp pędzla (odstęp możemy zawsze zmodyfikować w trakcie późniejszego malowania pędzlem, klikając okienko wyboru pędzla). Nadajemy też nazwę, która będzie się wyświetlać w okienku pędzli (może być ona inna niż nazwa pliku). Gotowy pędzel w formacie.gbr musimy skopiować do folderu z pędzlami (instrukcję zajdziesz tutaj: Część I. Aby nowy pędzle pojawił nam się w programie, musimy odświeżyć pędzle, szukając niebieskiej ikonki odświeżenia - znajdzie się ona w oknie wyboru pędzla lub dalej we właściwościach (zależnie od wersji programu).



Jeśli nie uda nam się odświeżenie pędzli, niezbędne jest restart programu. Jeśli nasz plik jest w folderze brushes, a nie pojawia się na liście pędzli, należy sprawdzić, czy jest zapisany we właściwym formacie .gbr i czy jest stworzony na białym tle, w trybie obrazu "odcienie szarości"
Pędzel jest gotowy do użycia - możemy tworzyć nim proste wzory, modyfikować kolor i wielkość, malować ciągiem, używać gradientu wraz ze zmienionymi odstępami i drganiami - poniżej przykłady:



W tworzeniu pędzli nie musimy ograniczać się do własnej twórczości, równie dobrze możemy stworzyć narzędzie posługując się gotowym wzorem czy obrazkiem - czeluści internetu są pełne pięknych prac (pamiętajcie tylko o pracach autorskich...). Na wikipedii znalazłam ładne zdjęcia płatków śniegu, które posłużą mi do zrobienia pędzelka (grafiki te nie są objęte prawem autorskim, więc można je wykorzystać).



Otwieram zapisaną śnieżkę i maluje tło na czarno, tak, aby potem łatwo wyciąć kształt śnieżki.



Zaznaczam śnieżkę, korzystając z narzędzia "Zaznaczenie według koloru" - z dość dużym progiem wrażliwości, tak, aby wyciąć wszystkie szczegóły.



Następnie kopiuję element (Edycja -> Skopiuj) i wklejam do nowego, wcześniej przygotowanego pustego obrazka (pamiętajcie o trybie: odcienie szarości).



Jako że wklejona śnieżka jest biała, a potrzebujemy czarnego kształtu, kolorujemy śnieżkę dużym pędzlem, nie zdejmując zaznaczenia. Zakotwiczamy warstwę (ikona kotwicy w oknie warstw)



Zaznaczam śnieżkę narzędziem "zaznaczenie prostokątne" i przesuwamy w róg obrazka - tak, by nowy pędzel zajmował mniej miejsca. Wybieramy Obraz -> Kadruj według zaznaczenia i cały obrazek zostanie obcięty i zmniejszony.



Zapisujemy powstały plik w formacie .gbr, kopiujemy go do folderu "brushes", odświeżamy pędzle. Przykład użycia pędzla: na błękitnym tle malujemy śnieżki, zamiast koloru używając gradientu. Możemy to zrobić ręcznie, śnieżka po śnieżce, albo zwiększyć odstęp (nawet do 150-200) i dodać drgania - wtedy jedziemy płynna falą po obrazku, z góry na dół, a śnieżki same rozpraszają się nam po obrazku, zyskując różne odcienie z gradientu.



Gotowe tło:



Pędzel animowany (czyli taki jak wśród podstawowych "confetti", "sketch brush"). Na potrzeby tutorialu posłużę się prostymi brushami, ale można też tworzyć bardziej skomplikowane pędzle, np. z poruszającymi się postaciami. Otwieram nowy plik, pamiętając o trybie odcieni szarości. Tym razem posłużymy się warstwami przezroczystymi, więc należy stworzyć kilka warstw przezroczystych (transparent), a usunąć warstwę tła. Następnie na każdej warstwie umieszczamy obrazek - mogą to być wycięte elementy, mogą być prostsze rysunki. Dla ułatwienia posłużę się tu istniejącymi pędzlami (darmowy zestaw snowflakes brushes, do pobrania tutaj: KILK). Na każdej warstwie maluję inną śnieżkę.




Następnie zapisujemy obrazek w formacie .gih (czyli Gimp image hose). Otworzy się nam okienko z opcjami. Wybieramy odstęp (możemy go później zmienić), nazwę, jak będzie się wyświetlała na liście pędzli i upewniamy się, że liczba oczek zgadza się z naszą liczbą warstw - inaczej pędzel nie będzie działał. Ważnym krokiem jest wybór trybu zastępowania - "random" (losowy) da nam losowa kolejność malowanych obrazków (warstw), natomiast "incremental" (przyrostowy) zachowa kolejność warstw (ważne, aby ponumerować warstwy, bo inaczej może ta funkcja nie działać). Dla sypiących śnieżek nie ma znaczenia, w jakiej kolejności lecą, więc wybrałam "random" (oprócz tego, gdy będę chciała malować śnieżki pojedynczym kliknięciem, to jako pierwsza śnieżka zawsze pojawi mi się inna).



Zapisany pędzle kopiujemy do folderu "brushes", odświeżamy pędzle i możemy malować. Pokrywamy tło niebieskim gradientem (patrz Część II).



Modyfikujemy właściwości pędzla (maluję bladoniebieskim gradientem, ustawiając dwa jasne odcienie zamiast czarnego i białego), ustawiając duży odstęp i drganie. Teraz za jednym pociągnięciem pędzla możemy pokryć cały obrazek śniegiem, a na końcu dodać kilka większych śnieżek.



Tworzenie pędzla trwało kilkanaście minut, ale za to zrobienie zimowego tła zajmuje minutkę! Przy bardziej skomplikowanych pędzlach oszczędzamy jeszcze więcej czasu.

Entomologia